گاه با یک گل سرخ گاه با یک دل تنگ گاه باید رویید در پس این باران گاه باید خندید بر غمی بی پایان زندگی باور را می خواهد آن هم از جنس امید که اگر سختی راه به تو یک سیلی زد! یک امید قلبی به تو گوید که خدا هست هنوز.
مے پسـندم پاییـز را که معافـم مے کنـد از پنـهان کردن ِ دردے(!) که در صـدایم مے پیچـد ُ اشکے(!) که در نگاهـم مے چرخـد ؛ آخر همه مـے داننـد سـرما (!) خورده ام !! ...
من قهرمان مسابقات بودم
16 اردیبهشت - 00:14پس رقیبم بودی
16 اردیبهشت - 00:15اگه مایل هستی بیپ های اینجوری رو برای ما هم بزار http://www.bipfa.net/daheshastiha
16 اردیبهشت - 00:18